Voordat ze koninklijke titels, wereldwijde krantenkoppen en miljoenen fans had, was ze gewoon een klein meisje dat magnetronmaaltijden opwarmde en zich afvroeg waar ze precies thuishoorde.
Als dochter van een zwarte moeder en een blanke vader in Los Angeles groeide dit meisje niet op met het gevoel dat ze deel uitmaakte van een Hollywoodverhaal in wording. Sterker nog, ze had vaak het gevoel dat ze nergens thuishoorde – niet in de vriendengroepjes op school, niet binnen de schoonheidsidealen, en zelfs niet in de aannames van vreemden over haar eigen familie.
“Mijn vader is blank en mijn moeder is Afro-Amerikaans. Ik ben half zwart en half blank,” vertelde ze ooit.
Maar het maakt allemaal deel uit van haar verhaal dat alles heeft gevormd – van de manier waarop ze zichzelf zag tot de kracht die ze moest vinden toen de wereld eindelijk naar haar begon te kijken.
Opgegroeid met tv-maaltijden en lastige vragen
Als kind beschreef Meghan Markle zichzelf als een “latchkey kid”, die thuiskwam in een leeg huis terwijl haar ouders lange dagen maakten. Haar moeder, Doria Ragland, verdiende de kost als visagiste en haar vader, Thomas Markle Sr, werkte bij de televisie.
“Ik ben opgegroeid met veel fastfood en ook veel tv-maaltijden,” zei ze.
“Kijken naar ‘Jeopardy!’ en veel magnetronmaaltijden voor kinderen eten… dat was normaal.”
Er lijkt echter enige onenigheid te bestaan over hoe Meghans jeugd er werkelijk uitzag. Haar vader heeft het verhaal van zijn dochter in twijfel getrokken en zegt dat haar herinneringen – vooral over hoe ze als kind at – niet overeenkomen met zijn eigen versie van de gebeurtenissen.
Hij beweerde ook dat hij Meghan elke dag persoonlijk van school ophaalde, of een auto stuurde om haar op te halen als hij het te druk had.
Wat tijdens haar jeugd echt een diepe indruk op Meghan maakte, waren de voortdurende starende blikken en vragen telkens wanneer zij en haar zwarte moeder in het openbaar waren.
Een moeder met een donkere huidskleur
Meghan vertelde dat veel mensen dachten dat ze een blanke vrouw was, waardoor sommigen zich afvroegen hoe ze een moeder met een donkere huidskleur kon hebben, die zich eens herinnerde dat ze in het openbaar voor de oppas werd aangezien.
”Ik herinner me nog dat mijn moeder me verhalen vertelde over hoe ze me meenam naar de supermarkt en een vrouw vroeg: ‘Van wie is dat kind?’ Ze zei dan: ‘Het is mijn kind.’ ‘Nee, jij bent vast de oppas. Waar is haar moeder?’” vertelde Meghan. Nadat haar ouders uit elkaar gingen, werd Meghan door beiden opgevoed tot ze negen was. Daarna nam haar vader de primaire zorg op zich, terwijl haar moeder zich concentreerde op het opbouwen van haar carrière.
Meghan woonde fulltime bij haar vader tot ze op haar achttiende naar de universiteit vertrok.
Haar moeder verhuisde naar een overwegend zwarte buurt buiten de Valley. De verandering was schokkend — maar ze vond haar plek in een hechte groep vrouwen die haar hielpen bij de opvoeding.
‘We hadden een fijn netwerk van vrouwen die me echt hielpen bij het opvoeden van Meg. Ze was altijd zo makkelijk in de omgang, vriendelijk en maakte gemakkelijk vrienden. Ze was een heel empathisch kind, heel volwassen,” zei Doria in een van de afleveringen van Meghans Netflix-serie. Toch was hun relatie niet altijd traditioneel.
“Ik herinner me dat ik [haar] vroeg of ik me haar moeder voelde,” herinnerde haar moeder zich, “en ze zei me dat ik me voelde als haar oudere, dominante zus.”
“Ik was niet de knappe”
Voor Meghan was de puberteit gevuld met het soort onzekerheden waar velen zich in kunnen herkennen — behalve dat die van haar werden versterkt door het gevoel een buitenstaander te zijn.
“Ik was een enorme nerd toen ik opgroeide,” bekende ze. “Mensen begrijpen dat niet van mij. Ik was bijvoorbeeld niet de knappe. Mijn identiteit was verweven met het feit dat ik de slimme was.” Ze maakte al vroeg gebruik van dat intellect. Op 11-jarige leeftijd daagde ze met succes een seksistische tv-commercial uit. Haar schrijfvaardigheid was zelfs toen al een superkracht.
Ondanks financiële moeilijkheden voelden kleine momenten als luxe.
“Ik ben opgegroeid met de saladebar van $ 4,99 bij Sizzler,” herinnert ze zich. “Ik wist hoe hard mijn ouders werkten om dit te kunnen betalen… en ik voelde me gelukkig.”
”En als padvindster, als mijn troep uit eten ging voor een groot feest, kwamen we weer terecht bij diezelfde saladebar of bij The Old Spaghetti Factory – want dat was wat die gezinnen zich konden veroorloven.” Dat veranderde toen haar vader 750.000 dollar won in de loterij. Haar halfbroer zei dat dit Meghan op het pad hielp dat ze later met zo’n vastberadenheid zou bewandelen.
“Dat geld stelde [haar] in staat om naar de beste scholen te gaan en de beste opleiding te volgen,” zei hij. “[Ze] houdt niet op totdat ze krijgt wat ze wil.”
Vroege ijver, Hollywood-dromen
Zelfs als kind droomde Meghan al groot. Op 11-jarige leeftijd schreef ze een brief aan haar schoolhoofd waarin ze beloofde hun school beroemd te maken zodra ze het gemaakt had.
Ze maakte geen grapje. Op haar dertiende had ze allerlei baantjes, van babysitten tot donuts verkopen bij een kraam genaamd Little Orbit. Haar werkethiek hield nooit op.
Ondertussen ontdekte ze haar passie voor acteren toen ze rondhing op de set van Married… with Children, waar haar vader als belichtingsregisseur werkte.
“Een heel grappige en eigenaardige plek voor een klein meisje in een katholiek schooluniform om op te groeien,” lachte ze.
Maar de tiener Meghan was nog steeds aan het uitzoeken wie ze was.
”Ik was niet zwart genoeg”
“Mijn tienerjaren waren nog erger – worstelen met hoe ik erbij hoorde,” schreef ze jaren later in een blogpost. “Omdat ik biraciaal ben, viel ik ergens tussenin.” Ze kreeg ook al vroeg in haar acteercarrière te maken met uitdagingen, deels omdat ze werd gezien als “etnisch ambigu”. Zoals ze het zelf zei: “Ik was niet zwart genoeg voor de zwarte rollen en ik was niet blank genoeg voor de witte.”
Toen ze twintig was, eiste de druk om er perfect uit te zien en me perfect te gedragen zijn tol.
“Het was een voortdurende strijd met mezelf… om net zo cool/hip/slim/‘wat dan ook’ te zijn als iedereen.”
Op haar 33e veranderde de situatie echter. “Ik ben vandaag 33 jaar oud. En ik ben gelukkig,” schreef ze. “Om erachter te komen hoe je aardig voor jezelf kunt zijn… om [geluk] te voelen — dat kost tijd.”
Van Suits naar St. George’s Chapel
Dat kleine meisje dat zich onzichtbaar voelde, zou opgroeien tot Rachel Zane in Suits, en uiteindelijk — Meghan, hertogin van Sussex.
Ze ontmoette prins Harry in 2016. Twee jaar later trouwden ze in Windsor Castle. In 2021 hadden ze twee kinderen: prins Archie en prinses Lilibet.
Maar het leven als koninklijke moeder ging niet zonder angstaanjagende uitdagingen.
Een postnatale nachtmerrie
In april 2025 lanceerde Meghan haar podcast, Confessions of a Female Founder. In haar eerste aflevering onthulde ze iets wat maar weinig mensen wisten: een levensbedreigende gezondheidsprobleem na de bevalling.
“ “We hadden allebei zeer vergelijkbare ervaringen – hoewel we elkaar toen nog niet kenden – met postpartum,” vertelde ze aan Bumble-oprichtster Whitney Wolfe Herd. “We hadden allebei pre-eclampsie. Postpartum pre-eclampsie. Het is zo zeldzaam en zo beangstigend.”
“In de stilte probeer je er nog steeds te zijn voor mensen – vooral voor je kinderen – maar dat soort dingen zijn enorme medische schrikmomenten.”
Whitney beaamde dat: „Ik bedoel, het ging echt om leven of dood.”
Meghan overleefde het. Maar niet lang daarna kreeg ze opnieuw een persoonlijk drama te verwerken: een miskraam, waarover ze later in een emotioneel essay schreef.
Van fastfoodmaaltijden tot koninklijke verplichtingen: het verhaal van Meghan Markle is allesbehalve een sprookje – het is een rauw, echt portret van een vrouw die vocht om haar plek te vinden in een wereld die haar steeds in een hokje probeerde te plaatsen.
En nu, met een microfoon in de hand en twee kinderen aan haar zijde, vertelt ze haar verhaal – op haar eigen voorwaarden.
LEES MEER
- Meghan Markle “in contact” met Kate Middleton na ziekenhuisverblijf en daaropvolgende complottheorieën
- Foto’s van Meghan Markle toen prins Harry koning Charles bezocht brengen debat op gang