Na bijna 100 laatste ademhalingen te hebben meegemaakt, deelt een hospiceverpleegkundige de laatste woorden van stervenden – woorden die meer over het leven dan over de dood vertellen.
Julie McFadden, algemeen bekend als ‘Hospice Nurse Julie’, is een online sensatie geworden en heeft miljoenen volgers op sociale media, waar ze rauwe, ongefilterde verhalen deelt over het sterfproces en wat dat ons leert over het leven.
“Praten over de dood, nadenken over je eigen sterfelijkheid, helpt je volgens mij echt om beter te leven, zinvoller te leven, en ik denk dat dat je helpt om vrediger te sterven”, vertelde McFadden, 42, in november 2024 in een interview met CNBC.
McFaddens populariteit leidde tot de publicatie van haar bestseller “Nothing to Fear: Demystifying Death to Live More Fully” (Niets te vrezen: de dood ontrafelen om vollediger te leven), waarin ze niet alleen klinische kennis deelt, maar ook de emotionele en existentiële wijsheid die is doorgegeven door degenen voor wie ze heeft gezorgd.
Maar het is in haar interviews en online posts dat ze de aangrijpende, eerlijke reflecties van mensen op het randje van de dood blootlegt.
‘Hoe goed ze zich eerder voelden’
In een optreden in 2024 in Rob Moore’s podcast Disruptors sprak McFadden over de terugkerende thema’s die naar voren komen in gesprekken met patiënten in hun laatste uren.
Ze onthulde dat de meest voorkomende, en vaak hartverscheurende, dingen die mensen zeggen als ze met de dood worden geconfronteerd, geen poëtische afscheidsspreuken of grootse openbaringen zijn.
Ze zijn gebaseerd op eenvoud, spijt en de dingen die niet zijn gezegd of gedaan.
“Het belangrijkste wat mensen zeggen, en wat ik niet veel mensen hoor zeggen, is ‘Ik wou dat ik mijn gezondheid meer had gewaardeerd’,” vertelde McFadden aan Moore, volgens de New York Post. “Ik denk dat het belangrijkste wat ik hoor van mensen die op sterven liggen, is dat ze wensen dat ze meer hadden gewaardeerd hoe goed ze zich vroeger voelden.”
Waardeer de kleine dingen
Een ander veelgehoord thema is de tijd die verloren gaat aan werk.
“Sommigen van ons moeten de hele tijd werken, gewoon vanwege de wereld waarin we leven”, vertelde McFadden aan CNBC. “Maar ik denk dat je nog steeds een vervuld leven kunt leiden als je elke dag dankbaar bent voor de kleine dingen.”
De verpleegster, die meer dan 17 jaar ervaring heeft, zegt dat deze spijt vaak komt van mensen die een groot deel van hun leven gestrest, aan het werk of in beslag genomen waren en nooit volledig aanwezig waren in de fysieke ervaring van het leven.
Toch wijst McFadden erop dat zelfs met die verplichtingen het verlangen naar meer tijd met dierbaren zwaarder weegt dan de waarde van gemiste promoties of overuren. Zoals ze herhaaldelijk heeft gehoord, wenst niemand ooit dat hij meer tijd had besteed aan vergaderingen of het beantwoorden van e-mails.
Laat los en ervaar vreugde
Na verloop van tijd merkte McFadden een patroon op: mensen van alle leeftijden, geloofsovertuigingen en achtergronden herhaalden vaak dezelfde gevoelens als het einde naderde. Naast waardering voor gezondheid en de wens dat ze niet zo hard hadden gewerkt, spraken velen ook de wens uit om gemakkelijker hun wrok en angst te hebben “losgelaten”.
Ten slotte wensten verschillende mensen dat ze zonder schuldgevoel vreugde hadden nagestreefd en vrijer hadden liefgehad.
‘Biologisch gebouwd om te sterven’
McFadden legde uit dat veel mensen zich helaas veel te laat realiseren hoe wonderbaarlijk het leven eigenlijk is: kunnen ademen, lopen, wakker worden of de warmte van het zonlicht op de huid voelen.
“Ik vind het fijn dat ik kan ademen, dat ik rondloop, dat ik de zon kan voelen – dat soort kleine dingen”, zei ze over het gegrond zijn in het leven.
“Ik denk dat ik door mijn werk gemakkelijker kan zien hoe uniek dit is”, vertelde ze Moore. “Het feit dat alles in ons lichaam samenwerkt om ons te laten leven en groeien… en dat zie ik ook in de dood. Ik zie hoe ons lichaam biologisch is gebouwd om te sterven.“
”Het overkomt ons allemaal”
Maar misschien is de belangrijkste boodschap van McFadden niet wat we moeten vrezen, maar wat we moeten begrijpen. Ze heeft jarenlang geprobeerd het stervensproces te normaliseren, in de diepe overtuiging dat de dood niet gehuld hoeft te zijn in angst en mysterie.
“Wat ik heb ontdekt is dat zelfs mensen die bereid zijn om over [de dood] te praten, zelfs op een manier van ‘Ik ben bang. Ik wil het niet. Ik wil hier niet aan denken’ – er is iets aan het hardop uitspreken ervan dat de angst die rond het onderwerp hangt, vermindert,” vertelde McFadden aan ABC’s Good Morning America. “Ik denk dat we moeten beginnen met een andere kijk op de dood en het sterven, want het overkomt ons allemaal.”
McFaddens werk is niet bedoeld om angst aan te jagen, maar om mensen te begeleiden door een hoofdstuk van het leven dat zowel universeel als angstaanjagend is omdat het onbekend is. Zoals ze op haar Facebook-pagina zegt, maakt ze “de dood door middel van voorlichting minder eng en meer heilig”.
Hoe leef jij beter om de spijt die je op je sterfbed zou kunnen hebben tot een minimum te beperken? Laat ons weten wat je ervan vindt en deel dit verhaal, zodat we het gesprek op gang kunnen brengen!
LEES MEER
- Hospicechef onthult het enige troostvoedsel waar de meeste mensen om vragen voordat ze sterven
- Hospiceverpleegkundige onthult ergste en beste ziekten om aan te sterven