Vrouw houdt een ‘angstaanjagende’ blijvende herinnering over aan haar verslaving aan de zonnebank

Beth Brown was jarenlang op zoek naar de perfecte bruine teint, in de overtuiging dat dit gewoon bij haar levensstijl hoorde. Toen een klein rood vlekje op haar gezicht maar niet wilde verdwijnen, ging ze ervan uit dat het eczeem was – totdat een diagnose haar leven op zijn kop zette en haar een blijvende herinnering bezorgde aan de risico’s waarvan ze nooit had gedacht dat ze haar zouden treffen.

Lees verder voor meer informatie. 

Jarenlang maakte de 30-jarige Beth Brown regelmatig gebruik van zonnebanken toen ze als stewardess werkte, waarbij ze het zonnen onder de lamp vaak combineerde met lange uren in de zon tijdens haar reizen. 

Net als veel jonge mensen vond ze dat een gebruinde teint de moeite waard was om te behouden en dacht ze zelden na over de gevolgen op de lange termijn.

Die mentaliteit, zo zegt ze nu, werd niet alleen gevormd door schoonheidstrends.

“Mijn moeder gebruikte nooit zonnebrandcrème. Haar generatie lag altijd in de zon te bakken, [dus] gebruikte ik het ook nooit echt, omdat ik ermee was opgegroeid,” zei Brown volgens People.

Op zoek naar een diepere bruine kleur begon Brown op haar 22e met zonnebanken, waarbij ze de frequentie en de duur van haar sessies in de daaropvolgende zes jaar geleidelijk opvoerde. Soms ging ze wekelijks onder de zonnebank en bracht ze uiteindelijk tot wel 20 minuten in een zonnebank door.

Hoewel het een plekje eczeem was

Alles veranderde toen ze een klein rood plekje op de zijkant van haar gezicht opmerkte dat maar niet wilde genezen.

“Ongeveer drie jaar geleden zag ik een klein rood plekje en ik dacht dat het eczeem was,” vertelde Brown in een interview met SWNS. “Ik smeerde er E45 en Sudocrem op – maar het ging natuurlijk niet weg.”

De plek bloedde af en toe of er vormde zich een korstje, maar ze dacht nog steeds niet aan huidkanker.

Pas toen ze er iets over zei tegen haar vriend, nam de situatie een andere wending.

“Hij stuurde een foto naar zijn moeder, die arts is, en zij stelde voor om naar de dokter te gaan,” legde ze uit.

Terugkijkend denkt Brown dat dat gesprek misschien wel alles heeft veranderd.

“Als zij er niet was geweest, was ik misschien nooit naar de dokter gegaan,” zei ze.

Een diagnose die ze nooit had verwacht

Artsen stelden bij Brown basaalcelcarcinoom (BCC) vast, de meest voorkomende vorm van huidkanker die voornamelijk wordt veroorzaakt door blootstelling aan ultraviolette (UV) straling.

Hoewel BCC zich zelden uitbreidt naar andere delen van het lichaam, kan het blijven groeien als het onbehandeld blijft, waardoor een vroege diagnose belangrijk is.

Brown vertelde dat ze zes maanden op de operatie had moeten wachten nadat ze op een wachtlijst was geplaatst.

„Ik was zo bang dat het zou groeien terwijl ik op de afspraak wachtte,” herinnert ze zich.

Toen de ingreep eindelijk plaatsvond, besloot ze af te zien van een huidtransplantatie en liet ze de wond op natuurlijke wijze genezen.

„Ik had me niet [gerealiseerd] hoe intens het genezingsproces zou zijn,” zei ze. „Ik had op mijn werk gezegd dat ik de volgende dag weer terug zou zijn, omdat ik dacht dat ik maar een klein hechtinkje zou krijgen, maar ik liep naar buiten met een gat in mijn gezicht.”

Haar huid is inmiddels genezen, maar de ervaring heeft haar kijk op blootstelling aan de zon voorgoed veranderd.

Zonnebanken en huidkanker

Gezondheidsorganisaties waarschuwen al jaren dat zonnebanken gebruikers blootstellen aan ultraviolette straling, wat het risico op huidkanker verhoogt.

Volgens de Skin Cancer Organization „houden jaarlijks meer dan 419.000 gevallen van huidkanker in de VS verband met zonnebanken, waaronder ongeveer 245.000 basaalcelcarcinomen, 168.000 plaveiselcelcarcinomen en 6.200 melanomen.”

Bovendien is het risico op het ontwikkelen van huidkanker „als gevolg van zonnebanken“ groter dan het risico dat een roker longkanker krijgt.

Brown zei dat ze zich ‘echt dom’ voelde

Brown zegt nu dat ze elke dag zonnebrandcrème gebruikt en vermijdt om langdurig in direct zonlicht te verblijven.

“Ik ben in hart en nieren een zonnekind, maar ik zorg goed voor mijn huid. Ik smeer me nu elke dag in met zonnebrandcrème. Ik kan me niet voorstellen dat ik naar buiten ga zonder het op mijn gezicht te smeren”, zei ze. “Buiten zijn en vitamine D opdoen is zo belangrijk, maar zorg er wel voor dat je niet verbrandt. Ga in de schaduw zitten, smeer je in met zonnebrandcrème en draag een hoed.”

“Ik was heel naïef. Ik dacht dat het mij nooit zou overkomen. Ik heb nu absoluut spijt dat ik onder de zonnebank ben geweest. Toen bij mij BCC werd vastgesteld, raakte ik helemaal in paniek en voelde ik me ook echt dom. Ik dacht: ‘Wat heb ik mezelf hiermee aangedaan?’ Ik wil gewoon andere meisjes helpen en mensen ervan bewust maken dat het vaker voorkomt dan je denkt, en dat het jou ook kan overkomen,” waarschuwde ze.

En haar boodschap raakte haar zelf bijzonder dicht bij huis.

Na de diagnose van Brown besloot haar moeder zich ook te laten onderzoeken en bij haar werd eveneens basaalcelcarcinoom vastgesteld, wat de waarschuwing van Brown nog kracht bijzet – een waarschuwing waarvan ze nu hoopt dat anderen ernaar zullen luisteren voordat ze een verdachte vlek op hun eigen huid negeren.

Als het verhaal van Brownje raakt, deel het dan alsjeblieft met je familie en vrienden. Bewustwording creëren over de risico’s van zonnebanken en het belang van dagelijks zonnebrandcrème gebruiken, kan iemand helpen huidkanker op te sporen voordat het te laat is.

LEES MEER

 

Lees meer over ...