Aileen Wuornos bracht meer dan tien jaar wachtend op haar dood door nadat ze zes mannen had vermoord, maar zeven dagen “voor het einde” schreef de beruchte seriemoordenaar een laatste brief aan de jeugdvriendin die haar nooit had verlaten.
Slechts enkele maanden na haar arrestatie op 9 januari 1991 schreef Aileen Wuornos vanuit de gevangenis aan Dawn Botkins, waarmee ze opnieuw contact legde met een vriendin die ze als tiener had gekend en een onheilspellende hint gaf over de moordaantijgingen rondom haar.
Het was de eerste van honderden brieven die later werden gepubliceerd in “Dear Dawn: Aileen Wuornos in Her Own Words.”
“Ik zou je graag willen vertellen wat er gaande is. Hier, ik in de gevangenis en de zaak. Maar ik zou een zeer ernstige kwestie (of) kwesties in gevaar brengen als ik dat deed,” schreef de “Damsel of Death” in de brief van 1 april, en voegde er later aan toe: “Wat betreft wat er werkelijk is gebeurd. De wereld zal verrast zijn om dat tijdens het proces te horen.”
De wereld zou al snel veel te weten komen over Aileen Wuornos.
‘Liften en hoereren 24/7’
Naar eigen zeggen was de in Michigan geboren Wuornos “24/7 aan het liften en hoereren” langs de snelwegen van Florida, waar ze tussen 1989 en 1990 zeven mannen doodde, meldt People.
Terwijl de rechercheurs dichterbij kwamen, wendden ze zich tot Wuornos’ vriendin Tyria Moore, die Florida had verlaten en naar Pennsylvania was teruggekeerd. De politie overtuigde Moore om mee te werken, bracht haar terug naar Florida en gebruikte opgenomen telefoongesprekken tussen de twee vrouwen om Wuornos aan het praten te krijgen over de moorden, totdat ze uiteindelijk bekende.
‘Er kruipt haat door mijn systeem’
In januari 1992 stond Wuornos terecht voor de moord in de eerste graad op Richard Mallory, van wie ze volhield dat ze hem in zelfverdediging had neergeschoten nadat hij haar had aangevallen. De jury bevond haar schuldig en adviseerde unaniem de doodstraf, en Wuornos pleitte later schuldig of geen bezwaar in vijf andere moordzaken, waardoor ze zes doodvonnissen opliep.
“Ik heb die mannen vermoord, hen zo koud als ijs beroofd. En ik zou het opnieuw doen,” zei Wuornos, aldus CNN. “Er is geen reden om mij in leven te houden of wat dan ook, want ik zou opnieuw doden. Er kruipt haat door mijn systeem.”
Hoewel ze ook bekende Peter Siems te hebben gedood, werd ze nooit aangeklaagd voor zijn dood omdat zijn lichaam nooit werd gevonden.
‘Highway Hooker’ ontmoet Lizzie Borden
Meer dan drie decennia later staat Wuornos opnieuw in de schijnwerpers, nu beruchte zaken de fascinatie rondom vrouwen die geassocieerd worden met extreem geweld blijven voeden.
Op 30 september overleefde veroordeelde moordenaar Christa Pike de poging van Tennessee om haar door middel van een dodelijke injectie te executeren, waarmee opnieuw een beruchte vrouwelijke moordenaar in het middelpunt van de nationale aandacht stond.
Wuornos is om een heel andere reden weer opgedoken.
Netflix heeft haar opgenomen in Monster: The Lizzie Borden Story, waarin Sarah Paulson Wuornos speelt naast Borden, de vrouw uit Massachusetts die ervan werd beschuldigd haar vader en stiefmoeder met een bijl te hebben gedood in 1892 – een eeuw voordat de “Highway Hooker” een spoor van dode mannen achterliet langs de snelwegen van Florida.
Seriemedeschepper Ryan Murphy zei dat hij “altijd iets over Aileen Wuornos wilde maken” en haar fictieve verschijning gebruikte om de percepties van vrouwelijk geweld in het tijdperk van Borden te contrasteren met die van vandaag – en de “monsters” achter de moorden.
“Dus we doen een soort fantasie van vrouwen versus het systeem,” vertelde Murphy aan de Hollywood Reporter. “En het gaat niet om wat ze deden; het is de vraag: Wat bracht hen ertoe? Waarom deden ze het, als ze het al deden? Daar gaat de show over.”
Maar lang voordat Wuornos een personage werd in iemand anders’ verhaal, bracht ze jaren door met het opschrijven van haar eigen gedachten.
Brieven vanuit de cel
De brief van april 1991 aan Botkins was slechts het begin. Terwijl Wuornos van de gevangenis naar de dodencel verhuisde, bleven de jeugdvriendinnen schrijven, waarbij hun correspondentie alles raakte van religie en andere gevangenen tot de veel alledaagsere realiteiten van het leven achter tralies.
In 1992, nadat ze ter dood was veroordeeld, klaagde Wuornos bij Botkins over gevangeniseten dat “eruitziet als braaksel van een hond,” terwijl ze ook schreef over medegedetineerden, waaronder de veroordeelde moordenaar Judi Buenoano, de “Black Widow,” die in 1998 op de elektrische stoel werd geëxecuteerd in de Florida State Prison.
De brieven gingen door gedurende Wuornos’ jaren op de dodencel, maar tegen oktober 2002 was er nog maar weinig tijd over voor beide vrouwen om te schrijven.
‘Love ya buddy’
Zeven dagen voor haar geplande executie stuurde Wuornos Botkins een laatste brief.
“Dus nogmaals – Ik wil je ‘BEDANKEN’ voor het helpen door dit alles heen!” vertelde ze Botkins. “En vanuit de ‘DIEPTEN VAN MIJN ZIEL’…sis ‘BEDANKT VOOR ALLES!’ ‘HEEL ERG BEDANKT!’ ‘ZOOOO ZEEEER VEEEL,’ schreef ze, en voegde eraan toe: “Zal je altijd liefhebben, maatje. ‘VOOR ALTIJD – MAN!'”
Wuornos vervolgde: “En met die goede gedachte ‘ZOOOO GEMEEND.’ ‘ZOOOO ECHT!’ Sluit ik hier af en zoek een manier om me wat meer te ontspannen voor het einde. Ik zie je in Starke, en ooit weer aan de andere kant,” schreef ze, verwijzend naar de stad Starke, Florida, 11 mijl van de Florida State Prison waar ze op de dodencel leefde.
“Hou van je, maatje, en zorg goed voor jezelf ‘Mijn VRiENDIN.’ Je zult ‘VOOR ALTIJD DOOR MIJ HERINNERD WORDEN.’ Liefs Aileen,” schreef ze aan haar vriendin.
Ze vervolgde: “P.S. Ik wil ook ‘JOUW FAMILIE BEDANKEN’ voor alle steun en begrip die ze gaven in onze vriendschap, en hoe ze daarvoor bleven staan. Was zeker cool, en, dapper. Heel erg bedankt Dawn!”
“En jij ook, jullie in de familie. Zal jullie liefhebben. ‘VOOR ALTIJD!'” voegde ze eraan toe.
‘Ik kom terug’
Nadat ze de getuigen bij haar executie had verteld dat ze “terug zou komen,” stierf Wuornos op 9 oktober 2002 door een dodelijke injectie in de Florida State Prison, maar Botkins’ rol in haar verhaal eindigde niet met de laatste brief.
De jeugdvriendin die gedurende haar jaren achter tralies met Wuornos had gecorrespondeerd, bezocht haar de avond voor haar dood en nam haar as mee terug naar Michigan na de executie.
Daar eindigde het verhaal dat meer dan een decennium eerder opnieuw was begonnen met een brief, tussen de walnotenbomen die Botkins voor haar vriendin had geplant.
“Ze hield van walnotenbomen,” vertelde Botkins aan The Ledger. “Ik plant al een paar jaar walnotenbomen voor haar.”
Botkins strooide Wuornos’ as tussen die bomen op haar eigendom in Tuscola County, en bracht haar jeugdvriendin voor de laatste keer terug naar Michigan.
Zou u ooit overwegen te corresponderen met een veroordeelde seriemoordenaar op de dodencel, of is dat een grens die u nooit zou kunnen overschrijden? Laat het ons weten in de reacties en deel dit verhaal om de discussie op gang te brengen!
LEES MEER
- Moeder van het moordslachtoffer van Christa Pike neemt bijzondere beslissing voor historische executie
- Christa Pike heeft ‘zeer waarschijnlijk hersenbeschadiging’ na overleven 2 dodelijke injecties – arts geeft update