Brigitte Stegemann, een 83-jarige christelijke vrouw, is overleden tijdens een procedure voor medisch begeleide sterfte in Canada, nadat haar kleindochter had verklaard dat zij de familie eerder had laten weten dat zij geen medisch begeleide sterfte wenste – en later in paniek raakte toen zij hoorde dat de procedure voor haar was gepland.
Brigitte Stegemann, een in Duitsland geboren christin die door haar familie ‘GG’ of ‘Oma’ werd genoemd, is op 10 juli overleden in verzorgingstehuis The Pearl in Cannifton.
Haar kleindochter, Brigitte Kranendonk, had twaalf jaar lang voor Stegemann gezorgd en was zes jaar lang haar medische volmachtdrager geweest. Kranendonk beweert nu dat haar grootmoeder op de ochtend van haar overlijden nooit duidelijk toestemming heeft gegeven voor de ingreep.
Het verzorgingstehuis en de betrokken medische professionals hebben geen openbare verklaringen afgelegd over de beschuldigingen, maar zij blijven volhouden dat Stegemann wettelijk toestemming heeft gegeven voor medisch begeleide sterfte (MAiD).
Kranendonk heeft inmiddels contact opgenomen met het bureau van de hoofdlijkschouwer van Ontario, de patiëntenombudsman en de politie van Belleville. De politie heeft bevestigd dat de omstandigheden rond het overlijden van Stegemann nog steeds worden onderzocht.
„Dit incident is momenteel in behandeling en wordt onderzocht door onze afdeling Strafrechtelijk Onderzoek. We kunnen op dit moment geen aanvullende informatie verstrekken”, aldus een woordvoerder volgens VT.
Haar familie zegt dat ze eerder MAiD had afgewezen
Stegemann werd ongeveer anderhalf jaar voor haar overlijden naar The Pearl overgebracht, toen haar lichamelijke en cognitieve gezondheid achteruitging. In februari werd bij haar maagkanker in stadium 4 vastgesteld. Artsen waren onzeker over haar prognose en schatten dat ze nog ongeveer zes maanden te leven had, of mogelijk zelfs twee jaar.
Volgens Kranendonk had de familie verschillende opties voor het levenseinde met Stegemann besproken, waaronder medische hulp bij het sterven.
Maar Kranendonk zegt dat haar grootmoeder duidelijk was geweest over haar wensen.
„Nee, dat wil ik niet,” zou Stegemann tegen haar hebben gezegd.
Volgens haar kleindochter speelde ook haar christelijk geloof een belangrijke rol in haar verzet tegen hulp bij zelfdoding.
Dat veranderde terwijl Kranendonk en haar man op een 10-daagse roadtrip waren.
Op 3 juli kreeg Kranendonk een telefoontje waarin haar werd meegedeeld dat het verzorgingstehuis van plan was een MAiD-beoordeling te regelen omdat de toestand van Stegemann was verslechterd.
Tegen de tijd dat Kranendonk terugkwam, had haar grootmoeder al een eerste consult ondergaan.
„Niemand heeft me gebeld”, zei ze.
Kleindochter trok de beoordeling in twijfel
Kranendonk woonde de tweede beoordeling van Stegemann bij en zei dat ze zich zorgen begon te maken.
“Ze legt MAiD aan mijn grootmoeder uit door te zeggen: ’We gaan je medicijnen geven, je zult je vredig voelen. En ik wil je alleen laten weten dat je geen stoelgang zult hebben.’”
Kranendonk zei dat Engels niet de moedertaal van haar grootmoeder was en dat ze slechthorend was.
“Mijn oma knikte maar een beetje”, herinnert ze zich.
Ze trok ook de resultaten in twijfel van de cognitieve beoordeling die werd gebruikt om te bepalen of Stegemann in staat was om toestemming te geven voor MAiD.
Tijdens de beoordeling beweerde haar grootmoeder volgens Kranendonk dat ze geen broers of zussen had, terwijl ze er 13 had. Ze zou ook hebben gezegd dat ze allemaal overleden waren, hoewel Kranendonk zegt dat er nog twee in leven waren.
“Ik was verbaasd dat ze groen licht kreeg,” zei Kranendonk.
De arts vertelde Kranendonk uiteindelijk dat Stegemann “geschikt was bevonden voor MAiD, en dat we verder zouden gaan.”
De ingreep stond gepland voor vrijdag om 11.00 uur.
Brigitte Stegemann: hulp bij zelfdoding
Naar verluidt had het personeel de dag ervoor overwogen om de afspraak te verplaatsen naar donderdag, omdat de arts toen een opening had. Kranendonk maakte hier bezwaar tegen, omdat de dominee en de zoon van Stegemann dan niet op tijd zouden kunnen arriveren.
Vervolgens ging ze met haar grootmoeder om de tafel zitten om precies uit te leggen wat er zou gaan gebeuren.
„Ik heb heel openhartige bewoordingen gebruikt. Ik zei: ‘Weet je dat je vrijdag gaat sterven?’”, vertelde ze aan de Daily Mail.
Volgens Kranendonk raakte haar grootmoeder hierdoor erg van streek en huilde ze ongeveer 45 minuten lang.
Uiteindelijk zou Stegemann tegen haar kleindochter hebben gezegd: „Ik heb een fout gemaakt.”
„Ze huilde de ogen uit haar hoofd. Ze was ontroostbaar”, zei Kranendonk.
“Ik bleef maar zeggen: er is geen vergissing, er is geen vergissing. Je hoeft dit niet te doen,” herinnerde ze zich. “De artsen komen vrijdag, en dan zeg je gewoon nee.”
Uiteindelijk richtte Kranendonk haar aandacht echter niet langer op de beslissing over medisch begeleide sterfte (MAiD), omdat ze niet “tegen MAiD wilde blijven vechten en daarbij uit het oog zou verliezen voor wie ik vecht.”
In plaats daarvan, zo zegt ze, koos ze ervoor om tijd met haar grootmoeder door te brengen en vertrouwde ze erop dat het personeel van het verzorgingstehuis de situatie op de juiste manier zou aanpakken.
“Mijn oma was niet de enige kwetsbare in die situatie – ik was dat ook. Ik was kwetsbaar door het verlies van en de liefde voor mijn grootmoeder, omdat ik voor haar zorgde, en ik was kwetsbaar omdat ik erop vertrouwde dat zij de juiste beslissingen zouden nemen,” zei ze. “Het voelde allemaal zo versneld en tegelijkertijd alsof het in slow motion gebeurde.”
De ochtend van haar overlijden
Op vrijdag 10 juli bracht de familie van Stegemann tijd met haar door in de tuin van het verzorgingstehuis. Ze aten aardbeienijs en baden samen met haar dominee.
Kranendonk vertelt dat ze ongeveer 10 minuten buiten waren geweest toen, rond 9.30 uur, de MAiD-verpleegkundige iedereen vroeg om weer naar binnen te gaan.
Dit verraste de familie, omdat hen was verteld dat de arts pas om 11.00 uur zou arriveren.
Kranendonk beweert dat de verpleegkundige moeite had met het inbrengen van het infuus en haar grootmoeder meerdere keren prikte.
“Er was ontzettend veel bloed”, zei ze. “Het zit overal op de arm van mijn oma, het zit overal op haar nachtjapon, het is door haar kussen heen gedrenkt, het zit overal op de lakens, er is zoveel bloed… En let wel, al die tijd draagt de verpleegster geen handschoenen.”
Toen de arts arriveerde, werd Stegemann volgens Kranendonk verteld dat ze ‘medicijnen’ zou krijgen en werd haar gevraagd of dat in orde was.
“Ik huilde”
Volgens Kranendonk reageerde haar grootmoeder niet.
“Mijn oma beweegt niet. Ze doet haar ogen niet open. Ze knikt niet. Ze zegt niets, en de dokter zei alleen maar: ‘Oké, nou, dan ga ik verder.’”
Ongeveer tien minuten later werd Stegemann dood verklaard.
Kranendonk zegt dat ze niet precies kon vaststellen wat er was gebeurd, omdat haar grootmoeder zo niet-reagerend was geweest.
Ze vroeg zich af of Stegemann kort voor de ingreep was overleden, of de MAiD-medicatie haar dood had veroorzaakt, of dat ze gewoon heel diep in gebed verzonken was geweest.
Kranendonk beweert ook dat er noch voor noch na de ingreep naar de hartslag is gekeken.
Ze herinnerde zich dat haar grootmoeder eerder die ochtend nog contact met haar had gehad.
“Wat me echter zorgen baarde, was dat ik die ochtend aan het huilen was. Mijn grootmoeder keek me aan en zei: ‘Als je niet stopt met huilen, kan ik vannacht niet slapen.’ Dat zei ze tegen me op vrijdagochtend,” zei ze.
Familie zoekt antwoorden na haar overlijden
Na het overlijden van Stegemann kwam Kranendonk erachter dat verpleegkundigen patiënten niet mogen onder druk zetten om medisch begeleide sterfte (MAiD) aan te vragen en dat de vereiste documentatie moet zijn ingevuld voordat de procedure plaatsvindt.
Ze beweert dat een deel van de papieren van haar grootmoeder pas na haar overlijden is ingevuld.
„Ze heeft op de ochtend van de procedure geen toestemming gegeven,” aldus Kranendonk.
Ze is van mening dat haar grootmoeder tegen haar wil is geëuthanaseerd.
Kranendonk zegt dat ze herhaaldelijk om de medische dossiers van Stegemann heeft gevraagd bij The Pearl, maar deze niet heeft ontvangen.
Ze betreurt het ook dat ze niet heeft geprobeerd een gerechtelijk bevel te verkrijgen dat de procedure mogelijk had kunnen tegenhouden, hoewel ze zegt dat ze op dat moment niet wist dat dit een optie was.
Stegemann uit het verzorgingstehuis halen was voor Kranendonk ook geen realistische optie, omdat haar grootmoeder medische zorg bleef nodig hebben.
„We wonen in Canada, waar medische zorg niet altijd even gemakkelijk te verkrijgen is. Ze had nog steeds medische zorg nodig. Ik kon haar niet zomaar oppakken en mee naar huis nemen”, zei ze.
De beschuldigingen rond het overlijden van Stegemann worden nog steeds onderzocht door de politie van Belleville. Het verzorgingstehuis en de betrokken zorgverleners hebben niet publiekelijk gereageerd op de specifieke beschuldigingen van Kranendonk, maar blijven volhouden dat Stegemann wettelijk toestemming had gegeven voor medisch begeleide sterfte (MAiD).
LEES MEER
- Moeder uit Florida die wordt beschuldigd van een „walgelijke“ seksuele handeling met een hond: een van de ergste gevallen die de sheriff ooit heeft gezien
- De hartverscheurende reden waarom Christa Pike heeft gevraagd om uitsluitend vrouwelijk personeel bij de executie later deze maand