Hollywood heeft een bekend gezicht uit het gouden tijdperk van de televisie verloren.
Maar het verhaal van Leslie Parrish reikte veel verder dan het witte doek.
Steeds meer sterren uit de Gouden Eeuw van Hollywood verlaten ons, en met elk overlijden gaat er weer een stukje film- en televisiegeschiedenis verloren.
Helaas moeten we nu weer een naam aan die lijst toevoegen: actrice Leslie Parrish.
Parrish, wiens carrière gedenkwaardige optredens omvatte in The Manchurian Candidate, Batman, Perry Mason en Star Trek, is volgens berichten in 2025 op 90-jarige leeftijd overleden in de staat Washington.
Haar stiefdochter, Erica Berdan, bevestigde haar overlijden in augustus 2026 aan The Hollywood Reporter.
Verscholen in de bergen
Leslie Parrish, geboren als Marjorie Hellen op 18 maart 1935 in Melrose, Massachusetts, bracht haar vroege jeugd daar door totdat haar ouders scheidden toen ze zeven was.
Na de scheiding verhuisde Parrish met haar moeder naar Upper Black Eddy, een piepklein dorpje in een vallei in Pennsylvania met slechts zo’n 600 inwoners, verscholen in de bergen van Bucks County.
Het was een geïsoleerde jeugd – zo geïsoleerd dat Parrish zich later herinnerde dat ze vrijwel geen toegang had tot modern vermaak.
“Er was geen televisie, en geen enkele radiozender kon ons over die hoge bergen heen bereiken. Kun je je dat voorstellen, terwijl Philadelphia maar zo’n 60 mijl verderop lag,” zei Parrish in een interview uit 1960.
Als jong meisje droomde Parrish ervan concertpianiste te worden. Vastbesloten om haar muzikale opleiding zelf te bekostigen, nam ze een baan als serveerster aan en wist ze uiteindelijk een plaats te veroveren aan het Conservatorium van Philadelphia.
Maar uiteindelijk raakte haar geld op, waardoor ze gedwongen was haar formele pianostudie op te schorten. Haar talent verdween echter nooit. In haar jonge jaren bleef ze spelen en gaf ze zelfs pianoles aan ambitieuze jonge muzikanten.
Uiteindelijk ging ze weer als serveerster aan de slag, maar haar vrienden en klanten begonnen haar aan te moedigen om iets heel anders te proberen: modellenwerk.
Parrish volgde hun advies op en reisde naar New York City om het eens te proberen.
En vrijwel meteen vond ze werk.
Die beslissing zou haar op een pad brengen dat ze zich nooit had kunnen voorstellen — van een klein bergdorpje in Pennsylvania naar de schitterende lichten van Hollywood.
Een bekend gezicht op zowel het grote als het kleine scherm
Haar leven veranderde toen een scout van Twentieth Century Fox haar ontdekte en haar een studiocontract aanbood. Fox gaf haar de artiestennaam Leslie Parrish en stuurde haar naar Hollywood.
De goudblonde, hazelogige jonge actrice liet al snel een onuitwisbare indruk achter. Alleen al in 1955 speelde ze in minstens vijf films, waaronder A Man Called Peter en de musical Daddy Long Legs met Fred Astaire en Leslie Caron.
In de twee decennia die volgden, werd Parrish een bekend gezicht op zowel het grote als het kleine scherm. Haar televisiecarrière omvatte geliefde series als Perry Mason, Bat Masterson, The Man From U.N.C.L.E., Star Trek en Batman.
Haar band met Batman was bijzonder memorabel. Ze verscheen in drie afleveringen van de klassieke Adam West-serie, waarin ze verschillende personages vertolkte. In seizoen 2 speelde ze Glacia Glaze, een handlangeres van de schurk Mr. Freeze.
In Star Trek was ze te zien in de aflevering „The Apple“ uit seizoen 2, waarin ze luitenant Carolyn Palamas speelde aan boord van de USS Enterprise.
Maar Parrish’s meest geprezen filmrol kwam in 1962, toen ze Jocelyn Jordan speelde, de verloofde van het personage van Laurence Harvey in John Frankenheimers politieke thriller The Manchurian Candidate.
Ze speelde ook in films als Li’l Abner, Jerry Lewis’ Three on a Couch, Sex and the Single Girl en The Giant Spider Invasion.
Protest tegen de Vietnamoorlog
Maar naarmate haar Hollywoodcarrière vorderde, voelde Parrish zich steeds meer aangetrokken tot iets dat groter was dan acteren.
Ze raakte sterk betrokken bij politieke en milieukwesties, protesteerde tegen de Vietnamoorlog en voerde campagne voor Tom Bradley, die later de eerste zwarte burgemeester van Los Angeles zou worden. Na zijn overwinning in 1973 werd Parrish benoemd tot lid van zijn Blue Ribbon Commission.
Ze richtte ook de anti-oorlogsorganisatie ‘Speakers and Talent Organized for Peace’ op.
Haar laatste rol speelde ze in de televisiefilm No Margin for Error uit 1978. Daarna keerde ze Hollywood grotendeels de rug toe en wijdde ze zich aan natuurbescherming.
Samen met haar tweede echtgenoot, schrijver Richard Bach, was Parrish medeoprichtster van het Spring Hill Wildlife Sanctuary op Orcas Island in de staat Washington. Door middel van een reeks natuurbeschermingsovereenkomsten werd uiteindelijk 168 acres bos en leefgebied voor wilde dieren beschermd.
Voor Parrish werd dat werk een van de meest betekenisvolle prestaties van haar leven. Ze omschreef haar inspanningen voor natuurbehoud ooit als “waar ik het meest trots op ben.”
Van Hollywoodster tot gepassioneerde activiste en milieuactiviste: Leslie Parrish leidde een leven dat veel verder reikte dan de rollen die het publiek op het scherm zag.
Ze werd 90 jaar.
Rust in vrede, Leslie Parrish.
LEES MEER
- Ouders verliezen hun 6-jarige dochter na wat een ‘routine-ingreep’ had moeten zijn
- Wie is Natalie Harp (35), de naaste medewerkster van Trump? Er is een video opgedoken die hun relatie laat zien en haar bijnaam onthult