Jens (21) overlijdt plots – met deze hartverscheurende woorden willen ouders anderen waarschuwen

Jens Lunde Tusvik, een Zweedse jongeman overleed afgelopen 28 januari. Hij was slechts 21. 

Wat het overlijden zo vreemd maakt, is dat de dood erg plots kwam. Totaal onverwacht. Zijn hele familie is er kapot van. 

Nu willen de ouders ook anderen waarschuwen.

“We waren allemaal onderweg naar huis van school of het werk, toen papa je wilde ophalen om te gaan eten. We zullen deze dag nooit vergeten,” schrijven de ouders in een herdenkingsbericht.

De 21-jarige jongeman had een drugprobleem, wat uiteindelijk tot zijn dood heeft geleid.

Zijn ouders deelden kortgeleden enkele hartverscheurende woorden over de dood van hun zoon. Ze willen anderen waarschuwen en hopen dat wat hun zoon overkwam, niet bij anderen gebeurt.

Vår kjære Jens har mange gode venner, familie og bekjente som nå lurer på hva som har skjedd med han. Derfor velger vi å…

Gepostet von Gyril Lunde Tusvik am Mittwoch, 29. Januar 2020

Onvergetelijke woorden

De ouders hebben enkele onvergetelijke woorden gedeeld op Facebook, inclusief een ferme waarschuwing voor anderen.

“We hebben vandaag een groot verlangen. A.u.b.! Kies niet voor dit soort oplossing! Alcoholisme heeft al zoveel pijn veroorzaakt bij velen, net als voor hun naasten. Het kan enorme en ernstige gevolgen hebben,” schrijven ze.

De familie schrijft dat het een ernstige ziekte is, en iets is wat iedereen kan overkomen. Daarom ijveren ze voor transparantie over het onderwerp. Er moet over gepraat worden, en we moeten samen vechten voor alle slachtoffers, en nooit opgeven.

“Als door dit overlijden al minstens 1 iemand weg blijft van alcohol en drugs, dan is de dood van onze zoon niet voor niets geweest,” vertelden de ouders in hun getuigenis.

Je kunt de hele getuigenis lezen onderaan het artikel.

Hartverscheurend doodsprentje

De ouders hebben een hartverscheurend doodsprentje gedeeld.

“Onze lieve Jens,” staat er te lezen, naast vele andere woorden.

Gepostet von Gyril Lunde Tusvik am Samstag, 1. Februar 2020

Woorden van de moeder na de dood

De dag na de dood, stamelde de moeder deze woorden:

“Onze lieve Jens heeft vele goeie vrienden, familie en kennissen die zich afvragen wat er met hem is gebeurd. Daarom vertellen we wat we weten.

Onze prachtige, lieve zoon, Jens, is gisteren gestorven in zijn bed. 💔 We zijn in shock en overmand door droefheid. Alles is zo pijnlijk en onwezenlijk!

We kennen de doodsoorzaak niet. Dat zal duidelijk worden door het ziekenhuispersoneel. We willen je bedanken voor de warme woorden en steun die je ons gegeven hebt tijdens deze erg moeilijke tijden. We zien alle berichten, ook al antwoorden we niet altijd. We vechten ons hier door heen en pakken het minuut per minuut aan. We hebben een hechte familie.

Warme groeten van Thomas, Gyril, Elias en Live. ❤️❤️❤️

Gepostet von Stein Thomas Tusvik am Sonntag, 9. Februar 2020

Dit is de volledige getuigenis:

Woorden van Jens zijn moeder en vader, voorgelezen in de kerk ❤️.

“Lieve jongen. Dit is zo ongelofelijk moeilijk. Het leed dat we voelen is bodemloos en ondraaglijk. We hebben je zo snel verloren! Helaas was het leven niet wat we hadden gedroomd.

Een week en een half geleden overkwam ons een vreselijke nachtmerrie. Alle vier kwamen we thuis van school en werk en papa zou je meenemen om te gaan eten. We zullen deze dag nooit vergeten. De angst die we voelden. De wereld stortte in elkaar en onze harten zijn gebroken. Hoe kunnen we verder zonder jou?

Toen je 21 jaar geleden geboren werd in Bergen, studeerden we aan de universiteit. We dachten dat het goed was om je mee te nemen naar school, want kinderen slapen veel de eerste jaren. Maar jij niet. Toen je drie was, lag je in je wieg met je ogen wijd open, zodat je niets hoefde te missen.

Bij je doopsel was je slechts drie maanden oud. Je zong uit volle borst mee toen het orgel speelde. Je sprak vlot toen je 1 jaar was en je sprong en rende de hele tijd. We zullen je altijd zien lachen, met je mooie kopje krullen. Je ging al snowboarden toen je vier was, je klom, sprong, viel.

Toen je zes was, sprong je op de trampoline. Je hield ervan actief te zijn en te spelen. We herinneren je prachtige lach toen je met school begon. Je was opgetogen! Helaas verdween dit geluk veel te snel, en werd school te intens voor je.

We wilden zo graag dat je je enorme potentieel kon doen groeien, en je een uitlaatklep had voor al je energie. Je deed vele sporten en je was overal goed in. Het werd echter moeilijk om alles tegelijk te doen. We weten dat je niet van competitie hield, en dat de activiteit en het spel goed genoeg was.

Buiten was je in je element! Tijdens boottochtjes in de zomer met je familie was je altijd aan het spelen, zwemmen, springen in het water, vissen. Je bedacht ook een spelletje, “Klop op het speelhuisje” en iedereen speelde mee. Je leerde Elias en Live fietsen, skiën, duiken, trampoline springen, van het dak springen, en zoveel meer. Je was een rolmodel. Je gaf om je broers en zorgde voor hen.

Er was altijd iets speciaal aan je, Jens. Je had een ongelofelijke kennis op alle vlakken. Als je geïnteresseerd was, leerde je snel en gemakkelijk. Je had een sterke motoriek en je was oplossingsgericht. Toen je naar de sportles ging, vergat je je jas. Het was 0 graden. Je leraar zei dat het typisch was voor je, maar je weerstond de koude. Je kon alles aan!

Je familie heeft altijd veel voor je betekend. Je was op vakantie en reisde met ons, en tijdens de zomer ging je met ons mee. Tradities waren erg belangrijk voor je. Afgelopen Kerstmis kwam je naar huis om de kerstboom te versieren met je broers. “Het is traditie!” zei je. Na een champagne-ontbijt met je vrienden op 17 mei, wilde je je oma en opa bezoeken, ook al hadden je vrienden andere plannen. Iedere herfst, toen je kind was en zelfs vandaag nog, bracht je een boeket bloemen naar m’n moeder.

Het leven was een rollercoaster met je en het daagde ons uit om goede ouders en familie te zijn. Je had vele zorgen waardoor je soms impulsief was. Je voelde je anders, en vertelde ons dat je je vaak eenzaam voelde in het bijzijn van anderen.

Hierdoor begon je te drinken. Je wilde het probleem oplossen, je vond iets wat je enthousiast en kalm maakte wanneer je het nodig had. Je was ervan overtuigd dat het onschadelijk was om te proberen. Je zei dat je volledige controle had en dat we ouderwets waren en geen idee hadden.

We hebben voor je gevochten, Jens, en gaven nooit op. We hebben met je gepraat, probeerden dag en nacht voor je te zorgen, belden je. We reden rond, op zoek naar je, schreeuwden en huilden, maar niets hielp.

De problemen stapelden zich op en we werden ongerust. Je was de controle kwijt. Zoals wij het begrijpen, wilde je iets nieuws proberen. Je kon er niet meer tegen. De hoop die we zo lang hebben gehad, dat het opnieuw goed zou komen, zakte in elkaar. Te midden alle droefheid, weten we dat je dit niet hebt gewild. Je was gelukkig. We weten ook dat je niet hebt geleden.

Het is moeilijk dat je je aan de buitenkant van levensverwachtingen bevond. We voelen ons vaak geforceerd in een richting. Wie zich anders voelt of er niet bijhoort, is de kortste weg richting pijnlijke oplossingen, zoals alcoholisme.

We hebben hier vandaag een diep verlangen. Alsjeblieft! Kies die oplossing niet! De roes heeft zoveel pijn veroorzaakt voor zoveel mensen, inclusief iedereen. Een keer proberen kan enorme en ernstige gevolgen hebben. Niemand weet of je in staat bent om verslaafd te raken en als je dat wel bent, zijn het zo’n krachtige krachten die de controle hebben.

Als deze tragische gebeurtenis ertoe heeft geleid dat ten minste één persoon heeft besloten om uit de buurt te blijven van dronkenschap, dan kan er iets goeds voortkomen uit het verlies van het dierbaarste wat we hebben.

Dit is een ziekte en het kan in elke familie gebeuren. We moeten erover durven praten. En we moeten samen staan tegen al dit kwaad en nooit opgeven.

Jij Jens zei dat je nu hulp zou krijgen omdat je niet meer verder zou gaan. Je zou je eerste ontmoeting hebben met een dronken adviseur afgelopen vrijdag. Je hebt ons onlangs een aantal keren verteld dat je er eindelijk achter bent gekomen dat je timmerman wilt worden en dat je de mogelijkheid hebt onderzocht om in de leer te gaan. Op zondag hadden jij en papa een wandeling gepland. De plannen voor de toekomst waren rooskleurig.

Je had altijd veel mensen om je heen die je steunden en tegenhielden. Grootvader die je elke dag vele malen belde en schreef. Een goed en hecht gesprek met grootmoeder en grootvader. Tante Hege die vanuit Denemarken met je meereisde. Je neef Lars die je uitnodigde naar Oslo en je probeerde te overtuigen van de ernst van de situatie. Tantes en ooms, familie en neven.

Lise die je altijd hielp en ondersteunde, je nieuwe kansen gaf als je opdrachten of tests miste en je meenam als coach bij het sportkamp. Ze heeft je gezien! Kjetil in Eidanger die zich bij je aansloot als kampleider voor minderjarige vluchtelingen, fietstochten naar Kristiansand, Trysil en Mallorca.

Je had veel goede vrienden. Marthe die je opnam en naar je keek in de moeilijke tijden thuis. En je had Thea, ’s werelds beste vriendin die je steunde en begreep. Ze zag al je goede kwaliteiten en wie je was. Jullie twee hebben de toekomst samen gepland, en we zijn zo blij dat we haar in ons leven hebben gekregen. Velen stonden om jou en ons heen. Toch hebben we ons eenzaam en hulpeloos gevoeld in een systeem dat niet werkt.

Je hebt veel indrukken achtergelaten, Jens. Waar je ook geweest bent, we hebben tehoren gekregen dat je indruk hebt gemaakt. Je speelde en begon met activiteiten voor kinderen waar je mee werkte, schepte op bij volwassenen voor je vermogen om aanwezig te zijn in het moment, en niet in het minst dat je altijd gastvrij en beleefd was. Het maakt niet uit wie, je respecteerde iedereen.

Tijdens deze dagen hebben we het geluk gehad dat we veel bezoek kregen van een aantal van je vrienden. Het is zo goed geweest om met hen te praten, te luisteren en te huilen. Wat een geweldige vrienden! Ze hebben zoveel over je verteld en gedeeld, en het is zo goed geweest. Ze zeiden dat je de beste vriend van de wereld was en dat niemand je kan vervangen. Toen je bij hen was schreef je vaak een berichtje na afloop:

“Het was zo fijn om bij je te zijn. Zoals jij.” Ze zeiden dat je iedereen zag en een derde oog had. Je was erg bezorgd om degenen die het nodig hadden te helpen en je was goed om mee te praten. Je vond het leuk en verspreidde het leven om je heen.

In ons diepe, eindeloze verdriet worden we ondersteund door goede mensen om ons heen. We zijn eindeloos dankbaar voor alle warmte, organisatie en hulp. Elke keer als we huilen, zijn er enkele armen die ons komen vasthouden. We hebben jullie ook in de toekomst nodig!

We moeten nu met z’n vieren leren leven als een familie zonder Jens. We hebben het geluk dat we onze fantastische Elias en Live hebben die een grote steun zijn.

Dan moeten we niet vergeten dat het verhaal van Jens niet over zijn ziekte gaat. Het grootste deel van het verhaal gaat over een jongen die sterk en intens leefde en die een zeer grote en goede indruk maakte op veel mensen om hem heen. Hij was een geschenk, een man die niet met alle anderen op hetzelfde pad liep, maar altijd wilde paden koos. Hij verspreidde veel liefde naar een groot aantal mensen. Jens had een korter leven dan we ons hadden voorgesteld, maar we hebben onze hele leven met hem geleefd. We weten dat het goed voor hem was.

De liefde die we deelden zal altijd blijven bestaan. Degenen die nu bij je zijn, zijn gelukkig, Jens! ”

Gepostet von Stein Thomas Tusvik am Sonntag, 9. Februar 2020

We sturen knuffels naar deze moedige ouders om hun hartverscheurende verhaal te delen. Hopelijk kan dit helpen, en anderen redden.

Deel dit artikel en laat een hart in de comments achter voor de familie.