In de dagen rond Kerstmis voltrok zich een hartverscheurende tragedie in Lincolnshire, Engeland.
De tweejarige Bronson Battersby verloor zijn leven nadat zijn vader plotseling overleed, waardoor de peuter alleen achterbleef in hun huis zonder eten of water.
Het zou meer dan een week duren voordat hun lichamen werden ontdekt.
En toen de hulpverleners het pand uiteindelijk betraden, troffen zij een werkelijk hartverscheurend tafereel aan.
Hartaanval gehad
Twee jaar geleden werd het kleine kustplaatsje Skegness in Engeland opgeschrikt door een hartverscheurende tragedie, toen een tweejarige jongen en zijn vader dood werden aangetroffen in hun woning.
Bronson Battersby, 2 jaar oud, was dagenlang alleen geweest nadat zijn vader Kenneth de dag na Kerstmis een fatale hartaanval had gekregen. De peuter kon niet bij eten of water komen en overleed uiteindelijk aan uitdroging en ondervoeding, aldus BBC.
Hun lichamen werden uiteindelijk op 9 januari 2024 ontdekt, nadat een maatschappelijk werker met behulp van de verhuurder toegang tot de woning had gekregen.
Toen Bronsons zus hoorde hoe de twee waren aangetroffen, was er één klein detail dat haar enige troost bood te midden van het ondenkbare verdriet.
In een gesprek met BBC Breakfast zei de zus dat haar was verteld dat de twee er vredig hadden uitgezien. De peuter was opgerold aangetroffen bij de benen van zijn vader.
“Ik hoorde dat ze allebei er heel vredig uitzagen,” zei ze.
Ernstig ondervoed
“Dat is de enige troost die ik kan vinden. Dat mijn kleine broertje zich tegen mijn vader aanvlijde. Hij zag er niet uit alsof hij pijn had. Geen van beiden. En ze waren samen.”
Bij de opening van het onderzoek in juni 2024 werd lijkschouwer Paul Smith verteld dat Bronson was gestorven aan uitdroging en ernstig ondervoed leek te zijn.
De zus, die in Sheffield woont, zei dat ze Bronson voor het laatst had gezien tijdens een familieuitje en hem herinnerde als een “prachtige, lieve kleine jongen.”
“Elke keer dat ik hem zag was hij blij, hij lachte, hij leerde lopen, hij leerde praten,” herinnerde ze zich. “We zijn als hele familie kapot.”
Ze sprak ook liefdevol over haar vader en omschreef hem als “geboren om vrij te zijn” en “geen heilige,” maar benadrukte dat hij “echt, echt van zijn kinderen hield.”
“Ik weet hoe trots hij was op elk van ons,” zei ze. “Hij was volledig dol op [Bronson]. Ik denk dat hij het heerlijk vond om voor hem te zorgen.”
Een vriend van de familie herinnerde zich ook de liefde van het kleine jongetje voor tekenfilms, met name “Cocomelon,” evenals kinderliedjes en spelen op zijn drumstel.
Buurvrouw ‘vrijwel zeker’ dat ze hem hoorde huilen
De hartverscheurende zaak heeft ook ernstige vragen opgeroepen over de vraag of de tragedie voorkomen had kunnen worden en of er meer gedaan had kunnen worden om Bronson te redden.
Kenneth was werkloos en leefde met een hartaandoening. In de maanden voor zijn dood had hij ook ernstige geelzucht ontwikkeld.
Bronson was door de sociale dienst aangemerkt als kwetsbaar kind, wat betekende dat een maatschappelijk werker wekelijks het gezin moest bezoeken.
Een maatschappelijk werker had op 2 januari en opnieuw op 4 januari geprobeerd de woning te bezoeken, maar kreeg geen gehoor.
Een buurvrouw zei later dat ze er “vrijwel zeker” van was dat ze Bronson laat op oudejaarsavond door de muren van haar appartement hoorde huilen.
De autoriteiten werden gecontacteerd en er werden navragen gedaan op andere adressen waar Bronson mogelijk verbleef. Vijf dagen later, op 9 januari, keerde de maatschappelijk werker terug en werd uiteindelijk door de verhuurder binnengelaten.
Dat was het moment waarop de lichamen werden ontdekt.
Bronsons moeder was gebroken toen ze vertelde over het moment dat ze haar kleine jongen ging identificeren. Ze zei dat ze hem niet kon vasthouden omdat zijn lichaam te broos was geworden.
“Ik kon hem niet oppakken omdat zijn lichaam te broos was,” zei ze met tranen in haar ogen. “Ik kon hem alleen aanraken. Hij had er te lang gelegen.”
Ondanks de onbeantwoorde vragen zei Bronsons zus dat ze de maatschappelijk werkers of de politie nergens de schuld van gaf.
“Ik geef hen helemaal geen schuld. Ik geloof dat de sociale dienst en de politie hebben gedaan wat ze konden binnen de bevoegdheden die ze hadden en de informatie die hun was verstrekt,” zei ze.
Ze verwelkomde ook het besluit om te onderzoeken of er tekortkomingen of gemiste kansen waren geweest. Een gerechtelijk onderzoek naar de sterfgevallen staat nu gepland om op 22 februari 2027 te beginnen, met een juryhoorzitting van vier weken.
LEES OOK
- De politie bevestigt dat er een lichaam is gevonden tijdens de grootschalige zoektocht naar de vermiste driejarige Noah Woods
- Maak kennis met de familie van Abdul El-Sayed: Alles wat je moet weten over zijn vrouw en kinderen